Lasek im. Lindego znajduje się w centrum Bielan, pomiedzy ulicami Kasprowicza i Marymoncką. W dawnych czasach tworzył jedną całość z położonym bardziej na wschód Laskiem Bielańskim. Gęstwina drzew rozpoczyna się tuż za oknami domów. Mieszkać w takim miejscu – marzenie.
To prawdziwy dziki las, pełen starych, wyniosłych drzew o omszałych korzeniach. Podobnie jak w Lasku na Kole, jego poszycie zostało opanowane przez glistnika jaskółcze ziele. Dorodne łodygi zakończone bukietami żółtych kwiatów rzucają się w oczy na każdym kroku. Glistnik, jako lek na kurzajki, jest przydatny dla człowieka, ale owady go najwyraźniej nie lubią. Nawet pająki niechętnie snują sieci wśród jego liści.
Uganiałam się za nią przez pół lasu. Miałam już chwile zwątpienia, ale w końcu się udało. Ciekawość wroga zwyciężyła. Wiewiórka zatrzymała się na moment, bacznie obserwując, kto z takim uporem ją śledzi. A potem śmignęła na drzewo i przeskakując z gałęzi na gałąź zniknęła mi z oczu.
W północnej części lasu natknąć się można na wyschnięte koryto Potoku Bielańskiego. Przechodzi pod ulicą Marymoncką (widoczną na zdjęciu w głębi) i podąża dalej w kierunku Wisły. Sądząc z bujnej, soczyście zielonej roślinności na brzegach, okresowo woda tu się jednak pojawia.
Najnowsze komentarze